Lezen alleen als het ijs- en ijskoud is

Kijk, dat noem ik nu passie voor lezen hebben: Met je gat in de ijskoude hagelstenen en toch stug door blijven lezen.

Vrienden stuurden deze foto van de onverstoorbare leeskabouter op, waarvoor mijn hartelijke dank.
Meer tuinkabouters vind je hier, hier, hier en hier.

Tuinkabouters 4

Zie de overige leestuinkaboutertjes hier, hier en hier

Tuinkabouters 3

Een nieuwe serie tuinkabouters van piepklein tot iets minder klein, van treurig kijkend tot vrolijk op een luchtbedje liggend. ’t Zijn net mensen.
De andere kabouters vind je hier en hier, allemaal met een boekje in de hand.

Tuinkabouters 2

Naast kaboutertjes met schoffeltjes, harkjes en hengeltjes blijken er ook heel veel tuinkaboutertjes te zijn met een boekje. Een leesgraag volkje blijkbaar. Aflevering 1 vind je hier.

Tuinkabouters 1

De eerste tuinkabouters werden gemaakt in Gräfenroda, een bekend keramiekdorp in Thüringen, in Duitsland, rond de 19e eeuw.
Het begon allemaal toen Philip Griebel (rechts) terracotta dieren maakte als versiering, en bedacht dat het ook leuk was voor de lokale bevolking als hij tuinkabouters zou maken. De tuinkabouters zijn gebaseerd op lokale mythes, die vertelden dat de kabouters ‘s nachts hielpen in de tuin.
Het duurde niet lang voor de tuinkabouters over heel Duitsland verspreid geraakten. En kort daarna waren de tuinkabouters bekend in heel West-Europa.
Voor sommige mensen is de tuinkabouter een gruwel in hun ogen. En hebben om die reden het Tuinkabouterbevrijdingsfront opgericht. Soms worden tuinkabouters ontvoerd en losgelaten in speeltuinen of bossen.
In Frankrijk en België heet deze beweging het Front de Libération des Nains de Jardin,
in Italë Movimento Autonomo per la Liberazione delle Anime da Giardino en in Engeland het Garden Gnome Liberation Front.

De lezende tuinkabouters met de rode puntmutsen in deze blog zien er niet zo ongelukkig uit dat ze bevrijd zouden moeten worden. Zij vermaken zich prima met hun boekje in een tuinhoekje.